جمعه بازارشهر جمعه ها که تعطیلیم دلم میگیرد، عادت کرده ام به کار،به فعالیت. ولی تا کی،باید استراحتی هم به خودم بدهم، گاهی اوقات باخانواده میریم بیرون دوری می زنیم .گاهی اوقات هم آنها خسته اند ومایلند درخانه بمانند، این پا این پا میکنم راه گریزی پیدا کنم بزنم بیرون. میروم بی هدف ، اما هدف دربین راه شهرک /تربت خودش به سراغم می آید.فرمان ماشینم را می چرخاند به سمت خیابان خرمشهر وازآنجا به ترمینال مسافربری، اما نه به قصد مسافرت با اتوبوس های سیصد ودو یا ولوو. به قصد رفتن به جمعه بازار، همان دم درب دوتا قلدر جلویم را می گیرند ودسته قبضی بدون مهر وآرم نشانم

بچه های زاوه دوسال ایران نبودم یابهتربگم پنج سال نبودم چرا که سه سال قبل ازرفتنم هرروز حواله ام میداند یک جایی گویا خوش نداشتند خاک پاک ایران راترک کنم. یک سال میرفتم سفارت کویت ومدارکم راترجمه می کردم ومیفرستادم واپس می دادندوقبولم نمیکر دند.یکسال می رفتم سفلرت کره جنوبی می دیدم راهی بس دور است نمی توانم دل بکنم دوسال پی درپی ازمیهنم.سال بعدتانزانیا وقزاقستان و.............خسته شده بودم به من پیشنهادرفتن به پاکستان بندرکراچی رادادند چشم بسته قبول کردم ورفتم الحمدلله بدنبود کشوری زیبا وبافرهنگی متفاوت و.......من آدم عاطفی بودم وهستم ولی درغربت احساسی تر

چاشنی............. تابستان است .چه تابستان گرم ودلپذیری.تابستان رنکارنگ وپربرکتی،تابستان زیباودلنشینی است ،حتمابهارش خوب بوده همیشه وقتی بهارخوب میادتابستانش بهتراست "سالی که نکوست ازبهارش پیداست"الحمدلله بهارامسال خوب بودتابستانش هم خوبه ،میوه های رنگارنگ،خیارهای سبزرنگ،گوجه های قرمزو.........درکوچه های شهروروستاکه گام برمی داری بوی دل انگیز چاشنی هایی به مشام میخورد که اشتهای آدمی باز می شود.هوس می کنی کاسه ای را پرکنی ونانی گرم ازتنورمحله بگیری وشکمی از عزا دربیاری ،اما این چاشنی است نه غذا،هوس است نه احساس،کخ دل کشتن است نه رشد و..........اما من که در